Władysław Stanisław Reymont – biografia autora

wladyslaw_reymont

Biografia Władysława S. Reymonta w formacie pdf

Urodził się 7 maja 1867 roku we wsi Kobiele Wielkie, zlokalizowanej w okolicach Piotrkowa. Pierwotne brzmienie jego nazwiska to Stanisław Władysław Rejment. Był piątym dzieckiem w wielodzietnej rodzinie organisty.

Jego matka Antonina miała pochodzenie szlacheckie. Interesowała ją kultura i wraz ze swoim stryjem, ks. Szymonem Kupczyńskim, dbała o wykształcenie dzieci. Ojciec Władysława skupiał się na pracy na roli i do tego przygotowywał swoich synów, których przysporzyć chciał jak najwięcej. Doprowadziło to do konfliktu z synem. Nie chciał on realizować tego planu. Ponieważ jednak nie miał również dobrych wyników w nauce, został oddany do terminu u krawca. Po czterech latach nauki i mieszkania w domu siostry w Warszawie zdobył zawód. Nie uprawiał go jednak nigdy.

Pobyt w dużym mieście poszerzył horyzonty przyszłego pisarza. Zainteresował się bardzo teatrem, dużo czytał, brał nawet udział w seansach spirytystycznych. Jego zainteresowanie teatrem spowodowało, że wstąpił do grupy teatralnej. Nie odniósł tam jednak sukcesów. W 1886 roku wrócił do rodziców. Następne cztery lata to częste zmiany w jego życiu. Zaczął spisywać dzienniki, pracował na kolei i po raz kolejny został aktorem. Jednak swoje spełnienie znalazł w pisaniu. Po 1890 roku powstały jego pierwsze opowiadania i nowele. Podpisywał się już pod nimi nowo brzmiącym nazwiskiem. Swoją karierę pisarza rozpoczął wraz z przenosinami do Warszawy w 1893 roku. Dwa lata później w Tygodniku Ilustrowanym pojawił się jego pierwszy tekst (uważany za debiut), reportaż Pielgrzymka do Jasnej Góry. Od tego czasu pisze już regularnie, publikując w wielu czasopismach. Zdobywa też renomę. To wszystko pozwala mu rozpocząć podróże. Pierwszym celem był Londyn. Wybrał się tam w 1894 roku jadąc przez Berlin, Magdeburg, Kolonię, Brukselę i Ostendę. W następnym roku udał się do Włoch. Cały czas pisał swoje nowe opowiadania i powieści (m. in. Ziemia obiecana). W lipcu 1900 roku został ciężko ranny w katastrofie kolejowej. Paradoksalnie wpłynęło to na poprawę jego sytuacji materialnej. Dostał odszkodowanie w wysokości 40 tys. rubli. Niedługo potem, w 1902 roku, znalazł swoją towarzyszkę życia. Została nią Aurelia Szabłowska.

Gdy na mapach znowu pojawiło się państwo polskie Reymont dwukrotnie podróżował do USA. Jako znana postać agitował tam wśród Polonii na rzecz nowo powstałego państwa.

W latach 1899 – 1908 pracował nad powieścią Chłopi, a w 1913 – 1918 nad trylogią Rok 1794, która jednak nie została dobrze przyjęta przez czytelników.

  • Plemiona

Ostatnie lata swojego życia, pomimo dokuczającej choroby serca, spędził bardzo aktywnie. Był w zarządzie Związku Literatów, odznaczono go również Orderem Polonia Restituta III Klasy. Zwieńczeniem jego życia i kariery była Nagroda Nobla, przyznana mu za powieść Chłopi 13 listopada 1924 roku. Ciszył się nią nieco ponad rok, bo do 5 grudnia 1925 roku, kiedy schorowany zmarł.

Rok Twórczość
1891 Pierwsza korespondencja wydrukowana w Głosie
1894 Wydrukowane utwory: Wigilia Bożego Narodzenia, Suka, Śmierć (jako Władysław Stanisław Reymont)
1895 Pierwsza książka: Pielgrzymka do Jasnej Góry
1896 Powieści: Komediantka, Fermenty; zbiór opowiadań Spotkanie
1899 Powieści: Ziemia obiecana, Lili, Sprawiedliwie
1901 Rozpoczęcie pracy nad pierwszą wersją Chłopów, którą autor zniszczył
1903 Zbiór nowel: Z pamiętnika
1904 Druk Chłopów w odcinkach: tom I Jesień, tom II Zima
1906 Publikacja III tomu Chłopów: Wiosna
1907 Zbiór nowel Na krawędzi
1909 IV tom Chłopów: Lato
1910 Publicystyka Z ziemi chełmskiej; zbiór nowel Marzyciel
1911 Powieść Wampir
1913 Początek pracy nad trylogią Rok 1794 tom I Ostatni sejm Rzeczpospolitej
1916 Tom II Nil desperandum
1918 Tom III Insurekcja
1919 Zbiór opowiadań Za frontem
stat4u