Henryk Sienkiewicz – biografia autora

henryk_sienkiewicz

Henryk Sienkiewicz – biografia w formacie pdf

Henryk Sienkiewicz urodził się 5 maja 1846 roku na Podlasiu w Woli Okrzejskiej. Już w młodości swoje kroki skierował do Warszawy, gdzie uczył się w gimnazjum a później w Szkole Głównej. Rozpoczął studia na kierunku medycznym, ale po roku przeniósł się na kierunek filozoficzno – historyczny. Już wtedy zadebiutował jako dziennikarz publikując felietony w warszawskich gazetach pod pseudonimem Litwos. Pierwsza wydana powieść, Na marne, ukazała rodzący się talent literacki. W tym czasie kupił wraz z przyjaciółmi pismo Niwa, w którym publikował swoje kolejne nowele. Był przede wszystkim dziennikarzem i ta praca dawała mu wtedy utrzymanie. W latach 1876 – 1878 podróżował po USA. W wyniku tej podróży powstały Listy z podróży do Ameryki oraz nowele: Latarnik i Wspomnienie z Maripozy. W innej noweli, inspirowanej okrutnym losem Indian, przedstawił los jedynego ocalałego z rzezi dziecka indiańskiego (Sachem). Dla niego los Indian i Polaków był całkiem do siebie podobny.

Po powrocie pisarz zajął się pisaniem Trylogii (1883 – 1888). Jej pierwsza część Ogniem i Mieczem została entuzjastycznie przyjęta przez czytelników i wywołała ogólnonarodową dyskusję. Kolejne części: Potop i Pan Wołodyjowski nie wywołały już takiej burzy.

Kolejny etap życia pisarza to podróże. Zwiedził Konstantynopol, Ateny, południowe Włochy oraz Hiszpanię. W 1890 roku odbył podróż do Afryki. Dzięki temu powstać mogła powieść W pustyni i w puszczy.

Gdy wrócił nadal pisał. Powstają powieści współczesne Bez dogmatu i Rodzina Połanieckich, później ponownie powieści historyczne, Krzyżacy i Quo vadis, dzięki której Sienkiewicz staje się sławny w Europie. W 1905 roku pisarz, za tą właśnie powieść otrzymał nagrodę Nobla.

Wśród rodaków cieszył sie on ogromnym szacunkiem. W wyniku zbiórki pieniędzy pisarz otrzymał w darze od wdzięcznego społeczeństwa majątek ziemski Oblęgorek pod Kielcami, gdzie dzisiaj znajduje się muzeum poświęcone jego postaci.

  • Plemiona

Gdy wybuchła I wojna światowa pisarz wyjechał do Szwajcarii. Działał tam w Generalnym Komitecie Pomocy Ofiarom wojny w Polsce. Współpracował również z Ignacym Paderewskim w jego działalności na rzecz kraju. Zmarł w miejscowości Vevey 15 listopada 1916 roku. Osiem lat później jego prochy sprowadzono do Polski i złożono w krypcie katedry św. Jana (miejsce to można odwiedzać). Dzień ten (27 października 1927) roku stał się świętem narodowym.

ROK TWÓRCZOŚĆ
1868 Felietony w prasie warszawskiej pod pseudonimem Litwos
1872 Powieść Na marne; Nowela Humoreski z teki Worszyłły
1874 Publikacja trzech opowiadań znanych jako mała trylogia w kupionej właśnie Niwie
1875 – 1877 Nowele: Stary sługa, Hania Selim Mirza
1876 – 1878 Listy z podróży do Ameryki publikowane w Gazecie Polskiej
1879 Nowela Sachem
1880 Nowela Szkice węglem
1881 Nowela Latarnik
1883 Druk Ogniem i mieczem w Czasie i Słowie
1884 Ogniem i mieczem jako książka; w Słowie publikacja pierwszych rozdziałów Potopu
1886 Publikacja dalszych rozdziałów Potopu
1887 – 1888 W warszawskim Słowie publikacja rozdziałów Pana Wołodyjowskiego
1889 Nowela Wspomnienie z Maripozy
1891 Powieść Bez dogmatu
1895 Powieść Rodzina Połanieckich
1896 Powieść Quo vadis
1897 – 1900 Publikacja rozdziałów Krzyżaków w Tygodniku Ilustrowanym
1909 Druk powieści Wiry w Słowie Polskim
1910 Rozpoczęcie druku powieści W pustyni i w puszczy w Kurierze Warszawskim
stat4u