Fiodor Michajłowicz Dostojewski

dostojewski

Biografia Fiodora Michajłowicza Dostojewskiego w formacie pdf

Urodził się w Moskwie 30 października 1821 roku. Pochodzenie jego rodziny nie jest do końca ustalone. Niektórzy badacze wierzą, że ma ona polskie korzenie. Ojcem autora był ordynator wojskowego szpitala w Moskwie i to on odcisnął  na swoim synu największe piętno. Twarda ręką rządził rodziną, znęcał się nad jego matką Marią Fiodorowną Nieczajewą i uwodził służące. Matka, łagodna i cierpliwie znosząca wszelkie upokorzenia kobieta, miała duży wpływ na późniejszą twórczość autora. Zmarła już w 1837 chorując na gruźlicę. Wstrząsem była dla Fiodora śmierć ojca dwa lata później. Nie zostało do końca ustalone w jaki sposób zginął. Wprawdzie śledztwo ustaliło, że w wyniku ataku apopleksji, ale inne teorie mówią o zemście chłopów za uwodzenie nieletnich dziewczyn oraz, że zbrodni dokonał stangret, wcześniej okradając swojego pana. Te traumatyczne przeżycia młodości w dużym stopniu ukształtowały późniejszego pisarza.

W latach 1838 – 1843 Fiodor uczęszczał do Wojskowej Szkoły Inżynieryjnej, ale okazało się że kariera wojskowa nie jest jego powołaniem. Rok po skończeniu szkoły porzucił ją i został pisarzem. Niedługo wydał pierwszą powieść, Biedni ludzie, która okazała się dużym sukcesem.  W krótkim czasie stał się znanym autorem, a wybór oryginalnej tematyki jego dzieł, ludzkiej psychiki, zapewnił mu odpowiednie miejsce wśród światowej literatury.

W 1849 roku Dostojewski został aresztowany za udział w socjalistycznym kole pietraszewców. W wyniku długiego śledztwa skazano go na śmierć. Dzięki łasce cara, która dotarła gdy skazany stał już przed plutonem egzekucyjnym, jego życie nie zakończyło się w tym momencie. Został jednak skazany na katorgę, z której powrócił w 1859 roku. W wyniku tych doświadczeń powstało dzieło Wspomnienia z domu umarłych. Pobyt na zesłaniu zmienił również jego poglądy polityczne. Socjalizm zaczął teraz nazywać nihilizmem a pierwszeństwo zdobyły u niego idee panslawistyczne. Zaczął wydawać miesięcznik Wriemia a następnie Epoka. Nie były to jednak udane przedsięwzięcia. Pierwszy zamknęły władze za rzekome sympatie wobec Powstania styczniowego, drugi sam Dostojewski w wyniku kłopotów finansowych. W 1864 roku zmarła jego pierwsza żona, Maria oraz brat. Autor borykał się przez następne lata z problemami finansowymi. Osiągnął stabilizację dopiero przy następnej żonie, Annie Snitkin. Pisał wtedy, a właściwie dyktował jej powieść Gracz, a w 1866 uzyskał rozgłos za sprawą powieści Zbrodnia i kara, publikowanej w miesięczniku Russkij Wiestnik. Za sprawą swojej młodej żony w latach 1867 – 1871 autor przebywał za granicą w Niemczech, Szwajcarii i we Włoszech. Anna walczyła wtedy z jego nałogiem, hazardem, który niszczył jego psychikę i uszczuplał niewielki majątek. Tam urodziło sie ich troje dzieci. Na obczyźnie powstało też wiele jego dzieł. Weny pisarskiej nie stracił również po powrocie do kraju publikując swoje opowiadania i powieści na łamach czasopisma Grażdanin.

Zmarł 28 stycznia 1881 roku w Petersburgu, a jego grób znaleźć można na cmentarzu Ławry Aleksandra Newskiego.

  • Plemiona

Rok

Twórczość

1846 Powieść Biedni ludzie, opowiadania Sobowtór
1847 Opowiadanie Gospodyni
1848 Powieść Białe noce
1862 Publikacja Wspomnień z domu umarłych
1864 Publikacja Notatek z podziemia
1866 Powieść Zbrodnia i kara, powieść Gracz
1868 Powieść Idiota
1871 – 1872 Publikowanie powieści Biesy
1873-1881 Wydanie Dziennika Pisarza
1873 Opowiadanie fantastyczne Bobok
1875 Powieść Młodzik
1876 Opowiadanie fantastyczne Łagodna
1877 Opowiadanie fantastyczne Sen śmiesznego człowieka
1879 – 1880 Powieść Bracia Karamazow
stat4u